

کتابی که آرزو میکنید کاش والدینتان خوانده بودند
نویسنده
فلیپا پری
مترجم
فاطمه مطیع
ناشر
یارنیک
سال نشر
1404
نوبت چاپ
دوم
تعداد صفحات
216
قطع کتاب
رقعی جلد معمولی (شومیز)
کتاب کتابی که آرزو میکنید کاش والدینتان خوانده بودند اثر فلیپا پری، دعوتی است برای دیدن ریشههای احساسات و رفتارمان در آینه رابطه با والدین. هر والد در مسیر تربیت فرزند، گاه میخواهد همهچیز را درست انجام دهد اما ناخودآگاه الگوهایی قدیمی را تکرار میکند. پری در این اثر با رویکردی روانشناسانه و صمیمی، به والدین یاد میدهد چگونه احساسات خود را درک کنند تا بتوانند احساس کودک را واقعاً بشنوند. این کتاب راه حل واقعی برای مسئلهای است که بسیاری از خانوادهها با آن درگیرند: فاصله عاطفی پنهان میان والد و فرزند. در هستهی این نوشته، شناخت و پذیرش احساس، کلید ارتباط سالم است؛ و پری با تجربهی چندین سال در زمینهی رواندرمانی، به شما نشان میدهد که چگونه میتوان با درک درونی، حلقهی شکست نسلها را قطع کرد. او برای هر مادر، پدر و حتی فرزند بالغی که میخواهد رابطهاش را شفافتر و عمیقتر کند، نقشهای عملی ترسیم میکند. صفحه به صفحه، کلماتی که در ظاهر سادهاند به عمق دل نفوذ میکنند و به خواننده یاد میدهند چطور بدون قضاوت، به خود و دیگران گوش دهد. کتاب پری، فقط راهنمای تربیت فرزند نیست، راهی برای تربیت خود ما است تا آنچه آموختهایم را با آگاهی تبدیل به محبت پایدار کنیم.
اثر فلیپا پری با عنوان کتابی که آرزو میکنید کاش والدینتان خوانده بودند، یکی از درخشانترین آثار روانشناسی تربیت در دوران مدرن است. پری، که خود رواندرمانگر مشهور و نویسندهای با اعتبار جهانی است، در این کتاب از دل تجربههای واقعی خانوادهها سخن میگوید. مسئلهای که در مرکز تمام رابطههای والد و کودک قرار دارد، نه رفتار ظاهر، بلکه درک احساس درونی است. او با قدرتی روانشناختی به ما یاد میدهد چرا گاهی حتی با عشق زیاد، رفتارهایی میکنیم که به کودک آسیب میزند و چطور میتوان این چرخه را متوقف کرد. مخاطب هدف کتاب، همهی مادران، پدران و افرادی هستند که به دنبال رابطهی اصیل با فرزند یا حتی با خود هستند. پری با استراتژی نتیجهمحور، به جای ارائهی نسخههای آمریتی، به والدین نشان میدهد چه میشود اگر احساسات سرکوبشده را آگاهانه بازخوانی کنند؛ نتیجه، رابطهای آرام، متعادل و پایدار است. داستانپردازی نویسنده، خواننده را در جریان واقعیِ زندگی مادران و پدران قرار میدهد، جایی که اشتباهات نه نکوهیده بلکه منشأ یادگیری هستند. در این اثر، قدرت پذیرش و درک، بیش از انضباط مطرح میشود؛ پری به صورت صریح میگوید هیچ والدی کامل نیست، اما والدی آگاه میتواند جهان درونی فرزند را دگرگون کند. اوج اعتبار کتاب در آن است که نویسنده نه به زبان دستور، بلکه به زبان آگاهی و تجربه سخن میگوید. خواننده در پایان کتاب، با احساسی از تمرکز درونی و آشتی با گذشته، صفحه آخر را میبندد و در دل خود میگوید: ای کاش این کتاب را زودتر خوانده بودم. این اثر، فراتر از کتاب تربیتی، درسی در انسانیت و خودشناسی عاطفی است که هر خانهای به آن نیاز دارد.